Mukie-web

Het jeukt.
Het kriebelt en het krabbelt.
Ik krabbel.
Kun je even mijn oogbollen vasthouden, terwijl ik aan de binnenkant kras?
Een rode huid met allemaal brobbeltjes.
Broebeltjes en bobbeltjes.
Mijn ogen tranen.
Ik voel me net een beer, die zijn rug schuurt langs een boom.
Of een afkickende junk die beestjes onder zijn huid voelt lopen.
Het jeukt.
Het kriebelt en het krabbelt.
Ik krabbel nog een beetje meer.
Smeren helpt niet echt.
Het verlicht wel, voor eventjes.
De pilletjes van de dokter gaan zo hun werk doen.
In de tussentijd wrijf ik nog wel even.
Niet meer krabbelen.
Ik ga weer op mijn handen zitten.
Het jeukt.
Het kriebelt en het krabbelt.
Ik kriebel nog een beetje meer…